DENİZLERİ OLMAYAN ÜLKE

Nasıl gömdüm düşlerimi bilsen

Nasıl kıydım canıma

Ellerim paramparça

Yüreğim paramparça

Kıydım  canıma

Vurdum kendimi

Aktı nehir gölgemle

Söğüt eğildi hüzünle

Bıçağımı sapladım göğsüme

 

Nasıl gömdüm düşlerimi bilsen

Hayır bende kalsın sırrı ölümün

Sen kaldır küllerimi yerden

Görmeden kimse

Hatta gökten düşmeden umudun

Denizleri olmayan bir ülkeye göm beni

Tan ağırmadan

Horozlar ötmeden

 

Nasıl gömdüm düşlerimi bilsen

Sana yazdım bu mektubu

Çorak toprağımdan

Sığındığım geceden

Sen ört üstümü

Gizle ayıbımı

Kimse okumasın bu mektubu

Beni boş ver

Soluğunda sakla hep yumruğunu

 

 

SAÇLARINDAN TUTTUM HAYATI

 Dokunduğum yerde mutlu bir esinti

Kendine bağlar seni

Yaprağın hışırtısı

ağacın gövdesinden çıkarken

Günlerin birikmesi

içine yerleşip oturur batan bir güneş gibi

Bir akşam keyfi sofrada

öylesine huzurlu ki

Hiç fark etmeden geçen

uzun bir zaman

Sus sadece dinle şimdi

Geceye saklanan gizli akışı

Yaslan omzuma

Her bahar yeni bir kavuşma

dokunduğun yer

Saçlarından tut hayatı

Olduğu gibi çıplak

Gizle kendine kaybolmadan yıldızı.

GELDİM YİNE

İşte yine başladı aynı kumru sesi

Yine Ayvalık'dasın

Güneş vurmuş yüzüne

Aynı kıyıda denizle baş başa

Sokak selamını aldı bile

 

Bahçenin boylanmış  otları

Toprağın bütün canları

Hayallerinin ortasındadır

Sana merhaba diyor

 

Burada olmak iyi geliyor sana

Değiştirmeye yetmese de her şeyi

Cesaret veriyor kumrunun sesi

Hala bir umut var mı

 

Yine Ayvalık'dayım işte

Geldim toplamaya dağınıklığımı

Üstünü örtmeye üşüyen yerlerimin

Acısını dindirmeye.

 

 

ÇOCUKLUK EVİ VE BAŞKA SOKAKLAR

Hatırlanacaktır o vapur sesleri

Beşiktaş' ta bir yaz durağı evi

İçinde çocukluğun, sokakları buğulu

kaybolduğun ilk rüyalar.

Yüksek merdivenli bir ev, bir akordeon sesi

Küçücük adımların ama küçücük bakışlı

sonra emeklediğin sonra sığındığın bu evdedir.

İçerde kızarmış bir ekmek kokusu

Gençliğin gelir aklına, yaz tatilleri

O açık pencereden duyulur sofranın şarkıları

Aynı vapur sesleri karışır çarşının gürültüsüne

Ve elbette martı sesleri de vardır içinde İstanbul’un

Çünkü kalbidir onlar

bu şehrin, senin çocukluğunun.

AYVALIK EKİNOKSU

bir dönenceyi  yaşamak için gelmeyegör

Ayvalık'da  nasıl uyanır sular maviye

yeşil nasıl giyinir ağaca

bütün kıyıları toplamayagör

kıvrımlarından  dönmeyegör

nasıl doğduğunu  bütün koyların adalara

 

çık yükseklerde bir masaya otur

bir çay söyle kendine 

göğe bak ulaştığın göğe

sevdana akan çiçeğe

yudumunda çoğalt Ayvalığı

bir martı kanadından beyaza giydir onu

ölümüne sev sonra ayırma yanından

 

de ki ayvalık'da bir ekinoks böyle yaşanır

dilim dilim büyür sevdalar paylaştığın kadar

gün  durmadan uzar anlamadan zamanı

yaşlanmak ne umurumda!

 

BAHARIN İYİMSERLİĞİ

 #gidiyorlar ve #gidecekler

güzel yurdumdan

Kökleri kurutan güveler

Zeytinimi kıran gölgeler

#gidecekler elbet birgün

 

Bahar nasıl gelirse memleketime

Bir çocuğun sarı saçlarından

Bir çocuğun gözlerinden

dolacak ülkeme

Özgürlük ve kardeşliğin türküleri

 

#gidiyorlar sonunda yurdumdan

Sabahın şefkatli ellerinden

Bir kumru sesi

damlıyor  hayatımıza

Elbet  #gidecekler

 

TEN VE TOPRAK

Ölürse ten ölür

kalan başka tenlerdir.

Dökülen kurumuş yaprakların

üzerlerine basılıp geçilir

toprak ekilir yeniden

kül olur dökülür denize  

bazen yükselen  alev olur gökyüzüne

ama bu değiştirmez

ölen tenin yoksunluğunu.

Yeniden  biçilir tarlalar 

su kenarlarında canlanır çiçekler 

teninin sıcaklığı çoktan yola düzülmüştür

yeni giysilerini giyer ağaçlar.

Hep böyle olur 

ölürse ten ölür

kalan başka tenlerdir.

 

 

 

AÇIK ŞİİR

Gecenin sabaha en yakın yerinde

Soyulmuş olsun portakal

Ortasından yarılmış nar

Sis dağılmış

Sabaha en yakın yerinde

Karşıla onu

Gece devrilmiş denize

Uyanmış börtü böcek

Ve bütün kuşlar

Ve bütün canlılar

İşe koyulmuş

Dizmeye tuğlaları

Duvar ustaları

Çalışkan arı

Gecenina sabaha en yakın yerinde

Birazdan gün ağaracak.

ALACA GEYİKLER

Zemheri bir soğuk nefesten

Zifiri bir karanlık

inmiş toprağa

Bütün canlılar alemi huzursuz şimdi.

 

Göçebe güvercinler

Uçurum kırlangıçları

Hayatımızdan silinen  deniz kuşları

nerde?

 

Börtü böcek derinlerde

Rüzgar bir kaya kovuğunda

Alaca geyikler

ormana kaçmış.

 

Duyulmaz suyun şırıltısı derelerde

Semada dolaşmaz

yağmur yüklü bulutlar

Öylesine bir karanlık işte!

 

Bilinmez!

Nerde saklanmıştır

O alaca geyikler

Neden hala uykudadırlar?

 

AYVALIK KOKUSU

Koklamak mı istersin Ayvalığı
Tam orta yerindesin
Çek bir iskemle, 

Bir çay iste Mustafa'dan
Dinle konuşmalarını insanların
Şeytanın kahvesindesin
Sesler bir birine geçmiş
Yan bahçeden serçe sesleri
Motorcuların gürültüsüne karışmıştır
İçine çek bu havayı
Gülerken yakala her şeyi
Böyle koklarsın ancak Ayvalığı.

İKİ KIYIDA BİR GÜL

 

Bir yediveren gülüyüm Macaronda

Daracık bir sokağın duvarında

Yaşlanmıştır ömrüm

Bir ucum denize bakar

Rüzgar taşır kokumu

Gider gider de dönerim

Bir yediveren gülüyüm Macaronda

Yanık bir türküyüm  her bahar

Açtım yine sarılarımı 

Başım dayalı bir duvara

Süzgün bir ayrılık var iki kıyıda 

Gider gider de dönerim

Çatlamış toprağım

Kırıktır bir dalım

Bir yediveren gülüyüm Macaronda

Gelen geçen bakar 

Bilmezler ne haldeyim 

Hayallerim susuz bir kuyuda

Açar açarım da saklanırım

Gitsem diyemem karşı kıyıya 

Bir yediveren gülüyüm Macaronda

Sırtım dönük artık denize

Yalan söylemem kendime

Bir ayrılık bir ölüm 

Kök salmış toprağıma

Uzar uzar da kısalırım

Kalmışım buralarda

ZAMANSIZLIK

 

Ve ben  bir gün

zamanı tanıdım

çocukluğum bitti.

 

MUNZUR İSYANI

İçinden deniz mi geçer çocuk

Munzur’un suları mısın  yoksa

Hangi şahin kaçırmış yüreğini

Nasıl öksüz kaldın böyle

İçinden deniz mi geçer çocuk

Munzur'un rüyası mısın yoksa

Pülümür'den  süzülüp

Fırat'ın sularında

Issız bir çığlık mısın

Nasıl dönüştün uçsuz  bir maviye

Munzur’un kıyısında sor bunu

De ki görenlere

Şu Munzur’da doğurmuştur anam beni

Şu gökyüzünden inmişim

Akar da gelir sularım

Kah bir yıldızım

Kah koyu bir akşam

Dolanır dağlarda ağıtım

Munzur’un bir başı vardır

Öyle gür ki öyle dik - telaşlı

Tanıktır 

Açar çiçekleri her uçurumun

Bırakmayız kimselere Munzur’u 

 17 Haziran 2022

KIR ÇİÇEĞİM

 

Sana söz dinletemem

Bazen isyanımsın

Bazen tutkum

Açtın mı hayatımız saçılır

Perişanlığımız bir yana

Sevdalarımız bir yana. 

Tutunmaya çalışırız

Alıp yakamıza takarız 

Yüzümüzü yıkarız suyunla

Elem sevinç yan yana 

-Artık elden ne gelirse-

Hoş geldin kır çiçeğim

Sefalar getirdin yine. 

ZEYTİNİME DOKUNMA

 

Benim saçlarım yeşil

Gözlerim siyah

Dallarım kırıldıkça uzarım

Köklerimde asırlar

Sen karasın kardeşim

Katran karası.

Güneş emanet

Toprağın suyu emanet

Çocuklar çocuğum

Yarına bakar dallarım

Sen karasın kardeşim

Katran karası.

KISKANIYORUM

Ah o gençlik yıllarım

Saf  korkusuz isyanlarım

Tezcanlı kapılmalarım

Sadakat yeminlerim. 

Beni doğuran çocukluğum

Ah bilseniz hatırlarken o günleri

Nasıl da kıskanıyorum kendimi.

MÜJDE

Seni uyandıran serçelerin sesi midir

Sabahın sardığı  ağaca konan

Gör onu sev yudumla 

Ayırma yanından

Seni uyandıran ışık mıdır

Yağmurdan sonra serpilen

Sığın ona tut

Ayırma yanından

Seni uyandıran avucunda sakladığın 

Bahar yeli midir

Koş arkasından yakala onu

Ayırma yanından

BİR ARİF GEÇTİ BU DİYARDAN

 

Ne kadar doluysa masa
Meydan aynı
Çeşme aynıdır
Sen yoksun ya 

Balkona sarılmaz asman

Ne kadar doluysa odan
Bardaklar aynıdır
Fırçalar aynı
Sen yoksun ya

Kuşların konmaz yanımıza

Ne kadar doluysa sokağın
Tezgahlar aynıdır
Yüzler aynı
Sen yoksun ya 

Kırılmış bir dal sesidir ağaçta

Ne kadar doluysa gece
Resimler aynıdır
Gölgeler aynı
Sen yoksun ya 

Patlayan fırtınadır  denizde

Ne kadar doluysa defterin
Öyküler aynıdır
Çizimler aynı
Sen yoksun ya 

Gece kayar  bir yıldız

EMANET

Göğe baktım

Bir martı uçuşuydu

Onun kalbi 

Denizi dinledim

İçime çektiğim 

Onun gülüşüydü

Asırlık çınarla konuştum

Dinledim ulu dallarını

Onun eğilmezliğiydi

Bir güvercin tedirginliği

Yaşanmışlığın tortusunda

Onun gözleri

* Hrant'a saygıyla, özlemle

UMUT RÜZGARI

Umudun kırıldıysa
Kırlangıç yuvalarına bak
Nasıl  telaşlılar bilsen

Sığırcıklar yine geldiler bu sabah
Aynı ağaca kondular
Sonra gittiler

TESLİMİYET

 

Bedenimdeki bilinmeyen ateş 

nereye sürükler beni peşinden?

Bütün sırlarını fısıldadı bana

Yok oluşumda eriyen. 

Sözüm geçmiyor zamana 

Varlığımı kaplayan o ruha. 

Söz dinle ve sus ebediyete kadar

Bütün denizler şahit buna.

(2021 Aralık) 

GÜLÜMSE BİRAZ

De ki nedir sihir

Günler yorgunsa 

Aydınlığa çıkmak için

İçimizden silinmez 

Unutulmamış acılar

Elini ver gülümse 

De ki zamanıdır

Yaraları sarmanın

Perçemli gülüşü sabahın

Sevgi sağnağında

De ki her günün

Bir anlamı olmalı 

Her başlangıçta

Elini ver hadi gülümse

(2021)

BU SIRALAR

Her söz maviye çalar Aynı kapıdan geçer Aynı yoldan yürür bu sıralar. Her söz maviye yoldaş Sizin gibi güleç Sizin gibi ağlar bu sıralar. Her söz maviye koşar Tutkudur bağlanır Sevda ile arınır bu sıralar. Her söz maviyle yazılır Çözülür zincirinden Akar

İKİ YARIM

 

Ben  yarımıma
Sen  yarımına
Söz dinletebilseydik eğer
Ne güzel anlaşırdık
Seninle. 

YAŞADIĞIMCA

Sonra öğrendim ki

Deniz başka maviymiş bildiğimden

Gözlerin başka ela

Ama zorluğa katlanmak da kolaymış

Acıya katlanmak  

Suyun emilmesi gibi toprakta. 

A. GÜRE ( Kasım 2021)

ADA ŞİİRLERİ

 

Nereye mavi deniz?
Ekmek almaya çocuk.
Balıkçılar nerede?
Bulutlara gizlendiler
Kayıkları ne yaptılar?
Dağlara çektiler.

GÖL VE DENİZ

 Biri sonsuza seslendi - 

Al şu gölü  bekletme buralarda

İnce bir yol açıldı denize 

Göl boşaldı.

OLMASAYDIN EĞER

 

Sen olmasaydın sen

sabahları erken uyanmazdım böyle

denizi, gökyüzünü  ve seni özleyerek.

Martılara takılmazdı gözlerim.

Yüzümdeki çizgilere bakıp  kahırlanmazdım.

Bu kadar sık yaptırmazdım sağlık kontrollerimi 

hastalanmak  umrumda olmazdı.

Yılları eksilmiş hayatımın diye üzülmezdim.

Sen yoksan yanımda

gardropta ütülenmemiş bir gömlek gibi beklerdim yalnızlığı

sokaklarda gezmek geçmezdi içimden.

Sen olmasan çok şey yaşanmazdı.

Rüzgarlar, fırtınalar olmazdı hayatımda

ayrılık acıları da.

Bu kadar bağlanmayı öğrenmezdim

yaprakları kurumus bir çalı gibi kala kala

savrulan rüzgarda.

Akın Güre

YİNE BİR SABAH

Gün aydınlığa bitişince  öptüm

Karşımdaki gümüşten denizi

İçinde motor sesleri balıkçıların

Toplarken ağlarını 

Hayata ilmik ilmik bağlandım

Kuş kanadında ilk çırpıntısı sabahın

Erkenden uyanışı  yaprakların

Gün  açmış kollarını

Öpüşün esintisi sabahın

İlk adımları duvara tırmanan sarmaşığın

Yaşamanın bir ağırlığı varsa işte budur

En güzel yerinden

Salınır içime.

ALDANMAK GÜZELDİR

En çok uzaktan kokusuna aldandım gülün

Aldanınca daha çok sevdim

Hep çocuk kalmak mutlu olmak gibi

hayalimdeki uçurtmanın peşinde.

Ben ona aşıktım, beklerken mutluydum

Aşk kapıyı aralardı, giremezdim

aldanmak güzeldi.

Ben yalan söyleyemezdim, inanmazdı

Kovulsam da güzeldi.

Önce ben vurulur, önce ben ölürdüm

Oyunun kuralı derlerdi.

Bütün güller güzeldi

Ben en çok onu sevdim.

Rengi kokusundan gelirdi

Saçları ve gözleri kokusundan.

Derinliğine çekerdi beni

İçimden öperdim

Aldanmak güzeldi.

BAHÇEDE SERGİ

Her ağaçta dikili sevdamız

Güneş dolu içkilerimiz

Dolup taşıyoruz yana yana

Yalan yok bunda

Bulutlara yükledik yağmurları

Bir daha gelmesek de hayata

Öyle maviye yakışıyor ki toprak şu zeytinlik 

Öyle çoğalıyor ki  aramızda

Şeytanın ayağını kırdık  sonunda

Ne uzaklar kaldı, ne imkansızlıklar

Olduğumuz kadarıyla 

Bu oyun bitmesin diye 

Bitmesin diye bu kahkaha 

Açık bir gökyüzü içimiz

Ya da açık  denizdeyiz

Ne kadar kendimizsek

O kadar duru sevincimiz

Hangi rengi koysak yan yana

ÜÇ ÖRDEK YÜZER O GÖLDE

Cunda'ya giden bir yolda 

Ilgın ağaçlarının altına gizlenmiş

Ömrü kısacık bir göl vardır bu aylarda. 

Ilgınların dalları göle değer

Gökyüzüyle buluşur suda.

Üç ördek  gizlendikleri kuytudan çıkarlar

Gölde uzun uzun  yüzerler 

Bataklığın otları arasından sessizce yaklaşıp

Onları seyrederim uzaktan.

Sonra kayalık sahile inerim

Karşımdaki tepelere bakarım

Gölden havalanmış üç ördek

Üstümden geçerler. 

Yol birden ıssızlaşır

Gölle baş başa kalırım. 

KARLAR İÇİNDE BİR YOLCULUK

Üşüyordum karlar içinde bir geceydi

Homurtuyla yol alan trenin 

tek kişilik kompartımanında

gök yüzü buz kesmişti

                 ay da.

Ayaklarım sokulacak bir ayak arıyordu

oysa yalnızdım 

                 yatağım soğuk.

Upuzun geçen bir kış kalmıştı geride

sevdiğim kadınla yaşanmış günlerin 

gelincik tarlası gibi anıları vardı aklımda.

Uzun geçitlerin karanlığında

dayanmayı öğretmişti bana yolculuklar

bilmediğim  bir şehre taşıyordu beni.

Umutlanıyordum hala

bildik uçurumların kenarından geçerken

ısıtacak bir ayak arıyordum

                ve hala gidilecek başka bir yer.

Dışarıda bitmeyen bir soğuk, 

uzaklarda özlediğim  kadın ve sonsuzluk.

İLHAM

Perdenin aralığından giren ışık 

Ezip geçtiğin yıllara meydan okur

Esintiyi bekleyen yaprak 

Okunacak yeni bir kitap olur

Koklanacak saçlar gibi  karşında. 

Her şey aynı  fotoğrafta

Zaman değişmemiş 

Soyunmuş duru güzelliğinde

Tutun ona bırakma.

Ne kadar seversen

O kadar koşarsın.

Bu meydan okuma senden yanadır

Unutma. 

YENİ ÜLKE

Şimdi ayrılma vaktimizdir

Haydi yeni ülkemize uçalım kuşlar 

Sevecen kucağına bırakalım tohumları

Özgürce serpilip

Yuvalarını kursunlar  arkamızdan 

Haydi gidelim  kuşlar. 

Sevgiyi ekelim yeni yurdumuza

Kavuşmanın şarkıları söylensin orada

Bulutlar neşelendi 

Göğün ucundan  içimize aksın bahar.

YASAK DİNLEMEZ ONLAR

Yasaklara rağmen cemre  havaya düştü
Göçmen kuşlar yoldadır
Baharlar yine açtı
Yasak dinlemez  onlar. 

Serçeler toplanır dallarda ötüşürler
Yasak dinlemez  onlar.
Yasaklara isyan eder yüzün
Her bakışımda yasak dinlemez güzelliğin.
Yasaklara rağmen hala aşığım sana
Yasak dinlemez yüreğim.
Yasaklara rağmen  o kadar güzel ki gözlerin
Yasak dinlemez onlar.

 
Yasaklara rağmen mevsim bahardır
Karlar erimiştir
Su yürür dallarına ağaçların tomurcuklanır
Yasak dinlemez sular.
Kulağını ver ayak seslerine
Yasak dinlemez onlar.
Cemre düştü toprağa
Yasaklar kalkmadan ekinler yoldadır
Yasak dinlemez onlar.

SU VE ÇINAR

Nazım'ın bir şiiri geldi aklıma

"Su başında durmuşuz,

çınarla ben

Suda suretimiz çıkıyor,

çınarla benim.

Suyun şavkı vuruyor bize."

Ben de bir çınar ağacının

yanında  dursam

Suda suretimiz olsa

Yaşlı çınarın gövdesi kalın 

Dalları upuzun

Yaprakları el el göğe erse

suretimiz suyun üstünde dalgalansa

Ne mükemmel olurduk 

          birlikte.

İTİRAZIM VAR

En kötüsü

Şaşırmamaktır olup bitene

Kanıksamak her şeyi.

Oysa itirazın olmalı 

soluğunda akladığın 

yumruğunla.  

(Şubat 2021)

Yağmurla Gelen

 

Yağmurların bıraktığı 

Toprak kokusu kaldı  içimde

Sokakların boşluğunu örten sevinç

Sığındığım mutlulukta 

Hep aynı ürperti 

Hep aynı bekleyiş yağmurlardan sonra 

Bulutlar dağıldı

Sokaklar yine doldu

Ardından  da güneş.

(Kasım 2020)

ZİNCİRLİ UMUT

"Hayır, çok gayret ediyorum ümitlenmemeye. Ne ümit, ne ümitsizlik. Öyle gidiyorum işte." 

                                 Ayşe Buğra

Korkuyorum  umutlanmaktan - 

          aldanmaktan

          kendime yalandan 

Yenilmeyi kabullenemiyorum - 

                    asla

Çaresiz bırakılmışız

Zincirli  bir umut yerine 

Korkuyoruz ama. 

ŞİİR BU

Her zaman çalmaz  kapını

Nazlı, çekingen

Ürkektir

Sırlarını büyütür 

Ağlar sevinir gizliden 

Yeşerir görünmez

Açarsa birden açar

Severse birden 

Alıştım huyuna.

HİÇ

Nasıl mıyım?

             hiç

Kopardığınız yerdeyim

Unutun beni

İşinize yaramam

Kök tutmam

Uzamam

Boşuna beklemeyin

Gelmem!

BİTMEYEN TÜRKÜ

Tut nefesini

Çığlığına sakla

Coşsun çiçeklerin

Bir sonbaharda 

Vazgeçme bildiklerinden

Karanlığa aldanma

Bu susuzluk bitecek

Bir sonbaharda 

Toprağı dinle

Tohumun sesini

Çalınan davullar gibi

Bir sonbaharda

Bitmeyen bu türküdür 

Acılarında tüten

Sana can verecek

Bir sonbaharda

A. Güre (10.11.2020)

Önce Ağaçlar Öldü

Önce ağaçlar öldü
Sonra dereler arkalarından
Ağaç yarasından.

Çünkü çok hoyrat ellerimiz var
Çok keskin nişancılar
Ağaçları vurdular.

Kuşlar göçtü  yangından
Bir  çöl susuzluğu savurdu
Neden niçin diye sormadan.

Ne oyun bahçeleri
Ne kuşlara yuva kaldı
Her yer sel yangını, batak.

Önce ağaçlar öldü
Sonra biz arkalarından.

Çocuktular, ama

Birçok isimleri vardı onların

Bazıları çocuk denecek yaştaydı

Bazıları delikanlı

Uçsuz bucaksız bir derya

Sönmemiş bir kor

Susuz bir toprak gibiydiler. 

Uzun bir yoldan gelip

Uzun bir yola koyulmuşlardı

Pençe pençe izleri yaralarından

Hiç silinmedi. 

Türkü

Bahar da geçer sevdam
Özlem de biter
Dert de
Sarılınca sana.

Ama ne zaman
Bir türkü duysam
İçim yeşerir yeniden
Tutulurum sana.

Aynı yerdeyim

Kaldığı yerden devam etmeli her şey
yalnızlıklar insanın yorgunluğu
Yeniden buluşalım iyisi
Yüzümüze vuran serinlik gibi karşıla beni

Bak çayını içebelirim  yanında
Bu temiz örtülerle oturduğumuz masa

Anlat  nasıl başladığını ve hiç bitmediğini

Bak bu ilmikten geçirdim her şeyi
Diz yan yana geçmişi
Bağla sımsıkı geleceği
Her şey durduğu yerde ve kaldığı kadar iyi
Gelirken anlattığım gibi.

Tarihin doğruları

Kaçınılmaz bir  yalnızlık var - 
anlaşılmaz ayırır sizi 

bile bile göze almak  suçlanmayı
doğrucu olmak uğruna

tek başına

sorular  güven verir bana
Bilirim ki azlıktan doğar çokluğun kazandıkları

Ve
böyle  yazılır tarihin doğruları

Anın güzelliği

Akıyordu su
Göğün kaynağından
Emek yeşerdi
Çoğaldıkça birikti
Biriktikçe güçlendi
Ufkun güzelliği. 

Kucağımızda çocuk

Hayallerimizi besleyen

akan su

sesini verdi ışıyan geceye.

Böyle yazılmalı bir şiir

Nerde kayıp oğlunun arkasından

ağlayan bir ana kalbi varsa

ben o kalbin şiirini yazmalıyım.

Nerde haksızlığa dayanamayıp canına kıyan bir gencin yılgınlığı varsa

ben o yılgınlığın şiirini yazmalıyım.

Nerde üç günlük yavrusu kucağında

gözaltına alınan bir kadının acısı varsa

ben o acının şiirini yazmalıyım.

Nerde terkedilmiş şehirler varsa  

hüzne gömülen 

ben o hüznün şiirini yazmalıyım. 

Nerde babasının arkasından ağlayan bir 

çocuk varsa boşluğa yuvarlanan

ben o boşluğun şiirini yazmalıyım.