AYVALIK'DA HÜZÜN

Ayvalık’da bir hüzün var
Bu sır kaç yıldır değişmedi
Batmış bir gemi  koyda
mavi çiçekli bir geceye sığınıyoruz. 

Bir yabancıyız şehirde
Zeytinlikler azar azar küçülüyor ve
her yaz önümüz kapanıyor biraz daha.

Güneşi batırdığımız yol
içimizdeki sessizliğe gömülüyor.
Bir uzun bekleyiş
Her şey belirsiz ve bitmeyen bir çırpınma

Özlenen yazların sonunda
Soluk bir kışa razıyız 
Örtüleri sererdik eşayaların üstüne
Evimiz kapının arkasında kederli bir uykuda

Ayvalık'da bir hüzün var hep
Bir sonsuzluğun kıyısında.

ÖMRÜMÜZÜN EN GÜZEL YARISI

Bu gece dört arkadaş içiyoruz,
duvarda Nazım'ın resmi,
sonsuzluğu gören bir pencerede
uzayıp duruyor yıldızlı bir gece.

En güzel kumaşını dokuduğumuz
ömrümüzün en güzel yarısına bakıyoruz
yanılgılardan filizlenen çiçeklerimize.

BAHAR GELDİ

Kapı mı çalındı

bir kıpırtı var dışarıda

pencereden baktım

erik ağacıymış.

DURUP DURURKEN

Kapısından giriyorum

Seni ilk öptüğüm bahçeye

Karşımda bekliyorsun

Eğilmiş bir bahar dalı gibi

ÇOCUKLUĞUM SAKLI BURADA

Çocukluğum  hala 

Yıkıntılar arasında akan coşkun bir derede

Bir ağaca gizlenmiş salıncak sesi

Saçlarının kokusu var serinliğinde

Çocukluğuma uzattım elimi
kayıp gitti uçurtma.

İKİMİZ İÇİN BİR DEMET ÇİÇEK

Bir demet çiçek biçiyorum ikimize
Ayrılığımız için

Ama için için seviyorum seni yine

GÜNEŞ DOĞUYOR ETEKLERİME

Bir kuş fırlıyor yerinden
Güneş doğuyor eteklere

Eski bir dosta kavuşmak

Yitirmek yalnızlıkları

Bütün dertlere tek çare

Karlı ıssız tepelerin

Korkusuz saflığı ışıldıyor önümde

Umutların yorgun yatağında

Bak güneş doğuyor  eteklerimize.

İNANIN BANA BU DEFA

Para aslanın ağzında derlerdi,

Yaşam aşkın ağzında,

yalanım yok

bir şeyler olacak yakında.

Acı bir gülümseme var çeliğin sesinde,

farklı şeyler bekliyorum

farklı,

hem de çok yakında.

Durgun bakışları yok işçilerin

yürüyüşler, fabrika işgalleri başladıysa

haydi,

içime doğuyor,

farklı şeyler olacak yakında.

Kapanırken fabrikalar

kafaları karışık farelerin

ortalık toz duman.

Sen onları bırak,

çocuklara bak,

yeni bir dünya kuracağız, küresel

emeğin,

aşkın ve direncin ırmağında

mutlu günler göreceğiz çocuklar

inanın bana.

GİZLİ AŞK

Onunla aynı metroda giderdik sabahları işe

O bir metre ötemde otururdu

Ben bin metre gerisinde.

Onunla her gün aynı kapıdan geçerdik

Girmek için binaya

O bir kat  yukarıya çıkardı

Ben bilinmeyen bir yere.

Onunla aynı saatte yetişirdik işe

Aynı saatte yerdik yemeğimizi

O bir masa önümde otururdu

Ben onun görmediği bir köşede.

Onunla aynı yönde çıkardık

birlikte metronun merdivenlerinde

O bir basamak üstümdeydi hep

Ben bin basamak gerisinde.

MADIMAK AĞITI

Madımak hala yanıyor
İçim de yanıyor
Ama  ellerim yine  soğuk.

TAŞLA KONUŞMAM

Dilsiz uçurumundayım taşın
nerede başlayıp nasıl bitmişim
arandım durdum kendimi
bu görünen değilim

bir başkası benim yerimde
kanatları kopuk bir imge
sessiz bir inilti
taşın içinde.

NEHİRLERDEN İZLER

Şu gökyüzü tapınağı benimdir
elimden alınan şu topraklar
büyüyen çocuklarım

kurumuş nehir yatağı
dönmüyor değirmenin kanatları


acılar böyle siliniyor:
yokluk alışkanlıktır
                unutulur 

çocuklar her gün güzeldir

her gün de güzeldir.