En uzun gecenin ayazında
Neredeyim, hangi zamanda
Kafamda yanıp sönen bir ışık
Sel gibi boşalmış sulardayım
Eşitsizliğin bedeliyle yaralı
Engelleri aşmalıyım
Nefesimi kıstıran korkuyu
O duru atlar nerede şimdi
Nerede yalaza kalkmışlar
Fırtına ekili al yeleleriyle
Göl kuru, toprak çatlamış
En uzun gecenin ayazında
Ne haldeyim, ne haldeyiz
Söyleyin, daha çok örselenmeden
Yola çıkmanın zamanı değil mi?
Boş kalmamalı eli sevdaların
Kimse kesmesin rüzgarını çocukların
Ki yarınlar bu zamana ekilmiştir
Geceyi bölen tasa sabaha gebedir
Söyleyin nasıl arınırız bu tutsaklıktan
Sırları elimizi bağlayan geçmişten
Nasıl özgür bırakırız kendimizi?
Yapılacak çok işimiz var dostlar
Korunmak mümkün
Derinlere işlemiş zehrinden yaraların.