Tuhaf bir ağırlığı var yaşamanın
yorgun olsa da kanatlarım
Zindanı dolduran sabırda
Acının kardeşliği vardır
Dokunduğum gökte
düşmeyi göze aldığım uçurumda
Koşar yardıma güldeki soluğum
Beni büyüten toprağın
suyun gücüdür bu
Katlanmayı öğrenmenin ağırlığı var
kaybettiklerimin yokluğunda
Işığın fısıldaması geceye
açmayı bekleyen çiçekte gizlidir
Buradan yeşerecek sana.