Akşam karanlığı basınca
şehir kulübünde biriç oynardı babam
Dünden farkı yoktu yarınların
zamanın gölgesinde geçerdi günler
Sonra iyice yalnızlaştı şehir kulübü
haham efendi ile fransızcadan
tercümeler yaparlardı uzak bir köşede
Çekilmiş sularda kaybolan bir sevda mıydı yüzündeki
Belki bu yüzden kesmezdi bıyıklarını
Korkardı bildiklerini unutmaktan, hata yapmaktan
bu yüzden bıraktı avukatlık yapmayı
Masalardan toplardı içilmiş sigaraları
içine çekerdi geçmişin dumanını
Eve dönüşünde durmuş kalbi
Son hali silinmedi aklımdan
gözlerini kapamıştı belki eskiden beri