Insan iki kere yaşarmış babasıyla

 

Yaşlanınca ne çok arıyorum babamı -
          keşke yaşasaydı daha keşke
kavgalar kırgınlıklar
         hiç birinin değeri yokmuş
         hiç bir şey babamdan  önemli değilmiş
Keşke olsaydı yanımda
Bak bunlar torunların -
         diyebilseydim bağıra bağıra
Bakın o sizin büyük dedeniz -
         gösterebilseydim onlara

Bu uçsuz denizde yaşamak
            ne  eğlenceli
            ve macera dolu
            bilseniz -
            anlatabilseydim onlara.

İnsan iki kere yaşarmış babasıyla -
            öldüğünde
Yaşlı bir çocuk gibi kalırsınız
            arkasında.

Ayvalık, 9 Temmuz -20 Ekim 2014.

Özlenen Sabah

Kapında bekleyen yoldaş
sana seslenir - 
kuşan yetiştirdiğin çiçekleri 

özlenen sabah geldi

Masum gençliği
allı morlu sevdanın
boşalan yağmur gibi ansızın
filizlenir 

BEKLENEN ŞİİR

Tek yapraklı  kitap gibi
sade ve kısa
okunması uzun
bir şiir yazabilsem
keşke.

Savaşın Çocukları

Yıllar var ki
Çocuklar hala 
sallanıyor aynı salıncakta
altlarında bir dünya
patlamamış bir mermi kovanı ağızlarinda

DENİZE İNEN YOL

Asma çardağın altında
bir masa yazdan kalma,
akşama daha var. 

Bu yol denize iner, elini ver.

Bir kelebek konar masama
hayata dokunur
Yıldızlar aralanır,
ölüm denizin arkasında.

YILLARI YOK TEMMUZLARIN

Bugün yılları olmasın Temmuzların

Geriye dönüp bakmadan

Bugün denizin en güzel günü

Dün güneşin en güzel battığı akşam olsun

Bana hala sevgilim demelisin

Ben de sana sevgilim diye seslenmeliyim

Yılları silinmiş  Temmuz gecesi  böyle yaşansın

Yılları olmasın hayatımızın bütün Temmuzlar gibi

Gelip geçici şeyleri kaldır ortalıktan

Kullanılmaz eşyaları zamanı hatırlatan

Bugün sabahların en güzel günü olsun

Sonsuzluğu öper gibi dudaklarından

BAHARLA GELEN

Döndüm yine
baharın yuvalandığı topraklara
çiçeklerini okşayan ılık rüzgar
taşıdı beni kıyılara.

Yabansı otlar, böcekler, solucanlar

kardeşçe köklerine dolanıyor ağacın
hepimizi sarmalayan ışığın unutulmaz hazzı 
eriyip gidiyoruz bahçede.

Her ilk baharda yaptığım gibi
toprağın derinlerine vuruyorum kazmayı
gökyüzüyle buluşmasını istiyorum
ektiğim tohumların.

İşte bu beni  iyileştiren
sonsuzluğa gizleyen cesaret
hayallerimde yaşattığım korkusuzluk
saklandığım  hayat.

YOL UZADIKÇA BÜYÜYORUZ

Kederli bir gülümseme ile yürüyorum soğukta

buluştuğum kalabalığın arasında

elimde pankartım

yaşlı bedenimi hırpalayan rüzgarla.

Yol uzadıkça büyüyor

arkamızda insan seli

şehrin bütün sokaklarında

umutların taşan alevi.

Şehir cevap veriyor balkonlardan

el sallayanlar dalgalandırıyor caddeyi

coşkumuz, hüzünlü ve yorgun bir ışık gibi.

Elinde bir gülle bekliyor bizi Hrant

kahırlı ve tedirgin bir sabırla

vurulduğu yerde

ölümsüz bir sabahın kıyısında. 

Bir duduk nağmesi uzaktan

çatlağını bulan su gibi

akıyor içimize

kederli bir gülümseme ile

yürüyorum soğukta.

Boş Midye Kabukları

boş midye kabukları ile
dolu bir sahilde
rüzgar ve denizle konuştuk.