.jpeg)
Ey Gölmarmara Gölmarmara
Nerede öpülesi yüzün
Su kuşları da unuttu seni
Gümüş balıklarını bilen yok
Gökyüzü özledi arkadaşını
Ömüründen sadece
Çatlamış toprağın kaldı
Hayat damarları kesilmiş canlıların
Gidecek yerleri yok
Göçün yokluk anlamı
Ne bulut kalır ne özlem
Kuş geçmez asırlar geçer
Ekin ekilmez o yerde
Umutsuzluk saklanır derin bir kuyuda
Başında bekler ağıt çığlıkları
Galaksiden çekilen
fotoğrafa bakıyorum,
merkezinde tuhaf bir yıldız
dolduruyor sonsuzluğu.
nasıl etkiler bu hayatımızı
doğrusu bilemiyorum.
Soruyorum kendime soruyorum da yanıtını bulamıyorum.
Bir zamansızlığın
durduğu yerde biz
ve o tuhaf yıldız.
Ama basit bir sırrı var
galaksinin
buna evrim deniyor
ve hoşuma gidiyor bu.
Suyun kıpırdamasıyla başlayan
bir ışık hızıyla, karıma
- seni seviyorum, diyorum.
Köhne dünyayı değiştirmek için iyi bir başlangıç olmalı bu.
Kaç ışık yılından beri böyle,
imgeler sözün rüyasıdır.
.jpeg)
Nereden giriyor bu soğuk hava
Bu tedirginliğin hangi aralıktan doluyor içine
Yalnızlığın boş bir masa gibi
Yağmur birikintileri
Güneş serpintileri
Kenarda bekliyor seni telaşla.
Hafızandan silinmiş çocuk uçurtmaları
Beslediğin hayaller
Nasıl aydınlatırdı yüzünü
Bir zamanlar
Dışındasın içindeyken hayatın
Bildiklerin el vermemiş - ne fayda
Belki böyle kalacak
Başındaki yazılı bir taşta.
Eskiyen bşr yanım yok
Nasıl gömdüm düşlerimi bilsen
Nasıl
kıydım canıma
Ellerim
paramparça
Yüreğim
paramparça
Kıydım canıma
Vurdum
kendimi
Aktı
nehir gölgemle
Söğüt eğildi hüzünle
Bıçağımı
sapladım göğsüme
Nasıl
gömdüm düşlerimi bilsen
Hayır
bende kalsın sırrı ölümün
Sen
kaldır küllerimi yerden
Görmeden
kimse
Hatta
gökten düşmeden umudun
Denizleri
olmayan bir ülkeye göm beni
Tan
ağırmadan
Horozlar
ötmeden
Nasıl
gömdüm düşlerimi bilsen
Sana
yazdım bu mektubu
Çorak
toprağımdan
Sığındığım
geceden
Sen
ört üstümü
Gizle
ayıbımı
Kimse
okumasın bu mektubu
Beni
boş ver
Soluğunda
sakla hep yumruğunu
Dokunduğum yerde mutlu bir esinti
Kendine bağlar seni
İşte yine başladı aynı kumru sesi
Yine
Ayvalık'dasın
Güneş
vurmuş yüzüne
Aynı
kıyıda denizle baş başa
Sokak
selamını aldı bile
Bahçenin
boylanmış otları
Toprağın
bütün canları
Hayallerinin
ortasındadır
Sana
merhaba diyor
Burada
olmak iyi geliyor sana
Değiştirmeye
yetmese de her şeyi
Cesaret
veriyor kumrunun sesi
Hala
bir umut var mı
Yine
Ayvalık'dayım işte
Geldim
toplamaya dağınıklığımı
Üstünü
örtmeye üşüyen yerlerimin
Acısını
dindirmeye.
Hatırlanacaktır o vapur sesleri
Beşiktaş' ta bir yaz durağı evi
bir dönenceyi yaşamak için gelmeyegör
Ayvalık'da nasıl uyanır sular maviye
yeşil
nasıl giyinir ağaca
bütün
kıyıları toplamayagör
kıvrımlarından dönmeyegör
nasıl doğduğunu bütün koyların adalara
çık
yükseklerde bir masaya otur
bir çay söyle kendine
göğe
bak ulaştığın göğe
sevdana
akan çiçeğe
yudumunda
çoğalt Ayvalığı
bir
martı kanadından beyaza giydir onu
ölümüne
sev sonra ayırma yanından
de ki ayvalık'da bir ekinoks böyle yaşanır
dilim
dilim büyür sevdalar paylaştığın kadar
gün durmadan uzar anlamadan zamanı
yaşlanmak
ne umurumda!
#gidiyorlar ve #gidecekler
güzel
yurdumdan
Kökleri
kurutan güveler
Zeytinimi
kıran gölgeler
#gidecekler
elbet birgün
Bahar
nasıl gelirse memleketime
Bir
çocuğun sarı saçlarından
Bir
çocuğun gözlerinden
dolacak
ülkeme
Özgürlük
ve kardeşliğin türküleri
#gidiyorlar
sonunda yurdumdan
Sabahın
şefkatli ellerinden
Bir
kumru sesi
damlıyor hayatımıza
Elbet #gidecekler
Ölürse ten ölür
kalan başka tenlerdir.
Dökülen kurumuş yaprakların
üzerlerine
basılıp geçilir
toprak ekilir yeniden
kül olur dökülür denize
bazen
yükselen alev olur gökyüzüne
ama
bu değiştirmez
ölen
tenin yoksunluğunu.
Yeniden biçilir tarlalar
su kenarlarında canlanır çiçekler
teninin sıcaklığı çoktan yola düzülmüştür
yeni giysilerini giyer ağaçlar.
Hep böyle olur
ölürse ten ölür
kalan başka tenlerdir.
Gecenin sabaha en yakın yerinde
Soyulmuş olsun portakal
Ortasından yarılmış nar
Sis
dağılmış
Sabaha en yakın yerinde
Karşıla onu
Gece
devrilmiş denize
Uyanmış börtü böcek
Ve
bütün kuşlar
Ve
bütün canlılar
İşe
koyulmuş
Dizmeye
tuğlaları
Duvar
ustaları
Çalışkan
arı
Gecenina sabaha en yakın yerinde
Birazdan
gün ağaracak.
İçinden deniz mi geçer çocuk
Munzur’un suları mısın yoksa
Hangi şahin kaçırmış yüreğini
Nasıl öksüz kaldın böyle
İçinden deniz mi geçer çocuk
Munzur'un rüyası mısın yoksa
Pülümür'den süzülüp
Fırat'ın sularında
Issız bir çığlık mısın
Nasıl dönüştün uçsuz bir maviye
Munzur’un kıyısında sor bunu
De ki görenlere
Şu Munzur’da doğurmuştur anam beni
Şu gökyüzünden inmişim
Akar da gelir sularım
Kah bir yıldızım
Kah koyu bir akşam
Dolanır dağlarda ağıtım
Munzur’un bir başı vardır
Öyle gür ki öyle dik - telaşlı
Tanıktır
Açar çiçekleri her uçurumun
Bırakmayız kimselere Munzur’u
17 Haziran 2022