Ne kadar doluysa masa
Meydan aynı
Çeşme aynıdır
Sen yoksun ya
Balkona sarılmaz asman
Ne kadar doluysa odan
Bardaklar aynıdır
Fırçalar aynı
Sen yoksun ya
Kuşların konmaz yanımıza
Ne kadar doluysa sokağın
Tezgahlar aynıdır
Yüzler aynı
Sen yoksun ya
Kırılmış bir dal sesidir ağaçta
Ne kadar doluysa gece
Resimler aynıdır
Gölgeler aynı
Sen yoksun ya
Patlayan fırtınadır denizde
Ne kadar doluysa defterin
Öyküler aynıdır
Çizimler aynı
Sen yoksun ya
Gece kayar bir yıldız
Göğe baktım
Bir martı uçuşuydu
Onun kalbi
Denizi dinledim
İçime çektiğim
Onun gülüşüydü
Asırlık çınarla konuştum
Dinledim ulu dallarını
Onun eğilmezliğiydi
Bir güvercin tedirginliği
Yaşanmışlığın tortusunda
Onun gözleri
* Hrant'a saygıyla, özlemle
Umudun kırıldıysa
Kırlangıç yuvalarına bak
Nasıl telaşlılar bilsen
Sığırcıklar yine geldiler bu sabah
Aynı ağaca kondular
Sonra gittiler
Silmeyin yüzümdeki savaş boyalarını. Sakın silmeyin Bırakın kalsın tamtam sesleri ve tenimde isyan.