Üşüyordum karlar içinde bir geceydi
Homurtuyla yol alan trenin
tek kişilik kompartımanında
gök yüzü buz kesmişti
ay da.
Ayaklarım sokulacak bir ayak arıyordu
oysa yalnızdım
yatağım soğuk.
Upuzun geçen bir kış kalmıştı geride
sevdiğim kadınla yaşanmış günlerin
gelincik tarlası gibi anıları vardı aklımda.
Uzun geçitlerin karanlığında
dayanmayı öğretmişti bana yolculuklar
bilmediğim bir şehre taşıyordu beni.
Umutlanıyordum hala
bildik uçurumların kenarından geçerken
ısıtacak bir ayak arıyordum
ve hala gidilecek başka bir yer.
Dışarıda bitmeyen bir soğuk,
uzaklarda özlediğim kadın ve sonsuzluk.