tepetaklak bir maviyim artık
çocukluğumdan fırlamış bir çelik gibi
çomağı tutan kim?
yaşımı gizledim bir ağacın oyuğuna
hayatımın iki kıyısı var
eski şarkılar söylenir bir kıyıda
yorgun yolculukları hatırlatır
seyrettim gençliğimi
elini tuttuğum kadınım yanımda
uzun sürer sandım yılların geçmesi
anlamadan alıştım yaşlı yüzüme
hayatımın iki kıyısı var
bisikletimle çekilmiş fotoğrafım var birinde
diğerinde sonbahar yokuşundayım
korkmuştum kocamıştı ağaçlar
her kıyı başka bir alemdi
tepetaklak bir maviydim şimdi
geldiğim kıyıda razı oldum her şeye
başka bir kıyı yokmuş meğer