SU VE ÇINAR

Nazım'ın bir şiiri geldi aklıma

"Su başında durmuşuz,

çınarla ben

Suda suretimiz çıkıyor,

çınarla benim.

Suyun şavkı vuruyor bize."

Ben de bir çınar ağacının

yanında  dursam

Suda suretimiz olsa

Yaşlı çınarın gövdesi kalın 

Dalları upuzun

Yaprakları el el göğe erse

suretimiz suyun üstünde dalgalansa

Ne mükemmel olurduk 

          birlikte.

İTİRAZIM VAR

En kötüsü

Şaşırmamaktır olup bitene

Kanıksamak her şeyi.

Oysa itirazın olmalı 

soluğunda akladığın 

yumruğunla.  

(Şubat 2021)

Yağmurla Gelen

 

Yağmurların bıraktığı 

Toprak kokusu kaldı  içimde

Sokakların boşluğunu örten sevinç

Sığındığım mutlulukta 

Hep aynı ürperti 

Hep aynı bekleyiş yağmurlardan sonra 

Bulutlar dağıldı

Sokaklar yine doldu

Ardından  da güneş.

(Kasım 2020)

ZİNCİRLİ UMUT

"Hayır, çok gayret ediyorum ümitlenmemeye. Ne ümit, ne ümitsizlik. Öyle gidiyorum işte." 

                                 Ayşe Buğra

Korkuyorum  umutlanmaktan - 

          aldanmaktan

          kendime yalandan 

Yenilmeyi kabullenemiyorum - 

                    asla

Çaresiz bırakılmışız

Zincirli  bir umut yerine 

Korkuyoruz ama. 

ŞİİR BU

Her zaman çalmaz  kapını

Nazlı, çekingen

Ürkektir

Sırlarını büyütür 

Ağlar sevinir gizliden 

Yeşerir görünmez

Açarsa birden açar

Severse birden 

Alıştım huyuna.