Sen takvim yaprakları arasında dolaşmayı seversin
her biten günün üstünü çizersin
günler eksildikçe yapraklar dolar bir gün
çizilmiş sayfaları düzgünce katlar bana verirsin
ben arkalarına şiirlerimi yazarım
Senin burnun ve gözlerin güzel
yaşlanınca kolayca kızman hoşuma gider
her yıl başı geldiğinde masamızda hiç sönmeden
iki mum yanar
mumların ışığında şarabımızı yudumlarız senle
takvim yaprakları biter
Ertesi sabah yeni bir takvim daha istersin benden
üstü çizilmemiş bir yeni yıla uyanırız
her yılbaşı tekrarlanır bu
sen yeni takvimin sayfalarında gezinmeyi seversin
ben çizilmiş sayfaları koynumda saklamayı.