Ne güzel gülmüşsün be Arif
Hep böyle gülerdin zaten
Yüzün asıkken bile gülerdin
Kızarken de gülerdin
Ama dargın kalmazdın kimseye.
Çoğalırdık yanında, hatırlarsın
Sen varsan biz olurduk
Atölyende kimler buluşmazdı
Ah yazamıyorum şimdi
Ne söylesem eksik kalacak birileri.
Bu son serginde öyle aradım ki seni
Orada mısın diye bakınırken
Boğazımdan geçmedi ikram edilenler
Arkamdan usulca omzuma dokunmanı bekledim
Seslenmeni bana.
Sergin çok kalabalıktı, görmedin
Kimseyle konuşamadım
Konuşabilsem seni soracaktım
Bize bıraktığın emanet çok ağır diyecektim onlara
Hayalini gözledim kalabalıkta
Oradaydın biliyorum, aramızdaydın
Herkesten sahiciydin, herkesten sevecen.
Akın Güre
Resim: Mustafa Sevinç