Pencere kenarlarında çiçekleri
uzasınlar diye
sabahları suladık hep
görünmez kıldık korkuları
Susmadı cır cır böceği de
çırpınıp durdu zavallı
yaz da bitti sırtında
Yeniden kışa gömdük kendimizi
ve kurumuş yaprakları
başka bir yıla taşıdık zamanı