7 Şubat 2014

YOL UZADIKÇA BÜYÜYORUZ



Kederli bir gülümseme ile yürüyorum soğukta
buluştuğum kalabalığın arasında
elimde pankartım
yaşlı bedenimi hırpalayan rüzgarla.

Yol uzadıkça büyüyor
arkamızda insan seli
şehrin bütün sokaklarında
umutların taşan alevi.

Şehir cevap veriyor balkonlardan
el sallayanlar dalgalandırıyor caddeyi
coşkumuz, hüzünlü ve yorgun bir ışık gibi.

Elinde bir gülle bekliyor bizi Hrant
kahırlı ve tedirgin bir sabırla
vurulduğu yerde
ölümsüz bir sabahın kıyısında. 

Bir duduk nağmesi uzaktan
çatlağını bulan su gibi
akıyor içimize
kederli bir gülümseme ile
yürüyorum soğukta.

AFRİKALI AĞIDI

Silmeyin yüzümdeki  savaş boyalarını. Sakın silmeyin Bırakın kalsın  tamtam sesleri ve tenimde isyan.