KARA TAHTADAN DÜŞEN KUMRU

“Buraya bakın, burada, bu kara mermerin altında
Bir teneffüs daha yaşasaydı
Tabiattan tahtaya kalkacak bir çocuk gömülüdür
Devlet dersinde öldürülmüştür”(*)

Tek renge boyamışlardı çocukluğumuzu
Getirin siyah önlüğümü 

asılacağım yakındır
Yatar şimdi yerde tozlu kara tahtadan düşen bir kumru.
Çocuklar nasıl sevinir ki bayramda
Oyuncak değil bunlar, 

savaş tanklarını beklerken ağrır ayakları
Daha çocuktuk abiler anlayın bizi
Aklımız ermezdi 

büyüklerimizden öğrendik işlediğimiz günahları.
Bizim aşklarımız ağaçlara takılan uçurtmalardı
Bir kızla yakalandığında 

okuldan kovulurdun
Aşklarımızın arkasından sokak köpekleri havlardı
Sevince toz duman olur,
Sel bok götürürdü ortalığı.
Biz neden devrim yapamadık  abiler
Neden ayağımıza takıldı  prangalar
Sürüldük sevdalardan 

kimse sormadı arkamızdan
Gömsünler bizi 

siyah önlüğümüzle gömsünler
Rüyalarımıza gizlenen gökyüzüne
Yatar şimdi yerde tozlu kara tahtadan düşen bir kumru.


(*) Ece Ayhan

Koridor Dergisi